Teraz mam szansę zrealizować wyprawę do Norwegii, gdyż mój blog reprezentuje nasze wspólne hobby w konkursie dla blogerów pasjonatów. Dostałem się do finałowej pięćdziesiątki, lecz niestety konkurs przeniósł się na Facebooka i jedynym, najważniejszym kryterium jest ilość oddanych głosów. Konkurs organizowany jest przez biuro promocji Norwegii, więc zasięg jest spory, ale i konkurencja mocna. Nie liczę na wygraną, lecz jest to spora szansa na pokazanie, że w Polsce- wędkarstwo posiada sporą rzeszę zwolenników.

Jeżeli mi pomożecie to naprawdę możemy powalczyć. Oddanie głosu nie zajmie więcej niż minutę a stawka jest fajna. Jeżeli z jakichś niestworzonych przyczyn uda mi się zrealizować marzenie o wyprawie wędkarskiej do Norwegii to z pewnością odwdzięczę się dokładnymi relacjami, fajnymi filmikami i fotkami. Pomożecie????

Swój głos na bloga wedkarstwo.wroclaw.pl możecie oddać w ten sposób:

Jeżeli chcesz na mnie zagłosować kliknij ten link:
https://starfieldstudio.pl/365pr/visit-norway/index/vote/43 

Jeśli coś pójdzie nie tak to postępuj według poniższych instrukcji:

Pokażmy się

Przedwiosenny spacer rozpocząłem na wysokości śluzy różanka, gdzie trwały już pierwsze przygotowania do wodowania policyjnego sprzętu pływającego. Zanim jednak to nastąpi trzeba będzie jeszcze chwilę poczekać, gdyż na kanałach i w portach lód jeszcze nie odpuścił.

Stara Odra płynie tylko głównym nurtem. Stan wody jest dosyć wysoki a miejscami Odra podlała tereny pomiędzy wałami a rzeką. Nurt jest niezwykle szybki a spływająca woda niesie ze sobą mnóstwo gałęzi i innych zaczepów. Zdumieniem zareagowałem na liczne szkody spowodowane przez bobry. Do tej pory nad Odrą spotkałem wiele ciekawych zwierząt i ptaków takich jak: wydra, czapla siwa, zimorodek a dzisiaj znalazłem dowody na to, że rzekę zamieszkuje dosyć liczna populacja bobrów. Pomimo że bobry wyrządzają wiele szkód na nabrzeżu jak te, które możecie zauważyć na zdjęciach, to jest to jednak oznaka, że z roku na rok Odra jest coraz czystsza. Niestety nie spotkałem żadnego z przedstawicieli tego chronionego gatunku, lecz zdobyłem niezbite dowody na ich obecność.

Zdobyłem również niezbite dowody na istnienie wędkarzy śmieciarzy, którzy swoim postępowaniem przyczyniają się do tego, że piękne krajobrazy nad wodą sąsiadują ze śmietniskami. Po każdej zimie śmieci nad wodą jest mnóstwo. Nie dość, że psuje to krajobraz to niszczy także ekosystem. Nie dziwmy się więc, że z roku na rok łatwiej jest złapać kalosza, niż rybę. Pomimo że władze miasta, Unia Europejska i stowarzyszenia działające na rzecz czystości wód robią co mogą by nasze wody były czyste oraz obfitowały w ryby i zwierzęta- to niektórzy z nas skutecznie te plany niszczą. Najwyższy czas by w końcu otwarcie się przeciwstawić takiemu postępowaniu. Ze swojej strony zapewniam, że jeżeli uda mi się przyłapać wędkarza śmieciarza na gorącym uczynku to z pewnością nie ujdzie mu to na sucho. Ludzie czy tak trudno jest zabrać ze sobą swoje śmieci? Proszę, nie pozostawajcie wobec tego problemu obojętni- reagujcie!

Spacerując od Mostu Osbowickiego do Mostu Milenijnego spotkałem wędkarza, który pierwszy raz w tym roku wybrał się nad wodę. Dwa ciężkie zestawy zakotwiczone na dnie rzeki zachęcały wiosenne płocie do brania. Z krótkiej wymiany zdań dowiedziałem się, że jest to próba powtórzenia zeszłorocznego wyczynu jakim było wyjęcie medalowej płoci. Kto wie, może się udało?

Tempem spacerowym dotarłem nad I Zimowisko Barek, które jeszcze jest skute lodem, jednak po grubości i stanie tafli śmiem przypuszczać, że jeżeli pogoda się utrzyma to w przyszłą niedzielę po lodzie nie zostanie nawet śladu. Może warto za tydzień wybrać się na byczki, które powinny już zacząć intensywnie żerować lub wczesnowiosenną płoć? Zobaczymy!

[Show as slideshow]

Ostatnimi czasy populacja lina w naszych wodach wyraźnie się zmniejszyła. Z relacji i opowiadań doświadczonych wędkarzy wiem, że dawniej ryba ta była dużo bardziej powszechna niż obecnie. Lina spotkać możemy właściwie w większości polskich zbiorników, lecz największą szansę na złapanie tej ryby mamy na płytkich, spokojnych wodach pośród zarośli i trzcin. Nasze szanse na złapanie lina zwiększymy stosując skuteczną zanętę wędkarską. Dla tego dzisiaj przygotowałem kilka przepisów na zanętę linową.

 

Łatwa w przygotowaniu zanęta na lina na gotowej bazie zanętowej

Najłatwiej i najszybciej przygotujemy zanętę linową, jeżeli do jej przygotowania wykorzystamy gotową bazę zanętową. Dobrze by było w takim wypadku zakupić:

Składniki
- tania zanęta bazowa (najlepiej linowo- karasiową, lub linową),
- dwie puszki kukurydzy spożywczej,
- 0,5 kg płatków owsianych.

Przepis na zanętę:
Kiedy wszystkie składniki zanęty mamy zgromadzone w jednym miejscu wystarczy przesypać zanętę bazową przesypać do wiadra. Następnie odsączamy wodę z puszek kukurydzy i wsypujemy je do wiadra. Teraz drobno kruszymy płatki a następnie wrzucamy je do reszty. Całość mieszamy, jednocześnie dolewając wody. Na koniec wszystko musimy przetrzeć przez sito wędkarskie i uformować kule.

.
Skuteczna zanęta linowa

- bułka tarta 0,2 kg
- kasza kukurydziana 0,2k g
- płatki owsiane górskie 0,2 kg (zmielone)
- wiórki kokosowe 0,2 kg
- kolendra 10 g
- zapach waniliowy 1 łyżeczka
- kasza manna 0,2 kg
- 1/2 puszki przetartej przez sito kukurydzy
- opcjonalnie atraktor na lina lub płoć

W wiadrze lub w pojemniku o szerokim dnie należy połączyć wszystkie składniki. Mieszamy je ze sobą dolewając stopniowo wody. Teraz całość przecieramy przez sito wędkarskie i możemy przystąpić do formowania kul. Im lepszej jakości wykorzystamy składniki tym lepiej.
Bułkę tartą najlepiej przyrządzić samemu. Suchą bułkę wsadzamy na kilka minut do piekarnika i kiedy lekko się przyrumieni mielimy.

Leszcze będziemy łowić zarówno w rzekach i kanałach jak i jeziorach, zalewach czy stawach. Od zbiornika, w którym będziemy wędkować zależy przede wszystkim dobór odpowiedniej leszczowej zanęty. Zapytacie pewnie; skoro ryba ta jest taka popularna i łatwa do złowienia to po co nęcić? Otóż, zwabić na haczyk małego leszcza, można nie używając zanęty, ale złapanie większej sztuki zależy w dużej mierze od użytej zanęty. Dlatego w tym wpisie zgromadziłem kilka przepisów na skuteczne leszczowe zanęty, zarówno te „półgotowe” jak i robione samodzielnie.

Wczesną wiosną nie nęcimy!

Sposób zanęcania leszcza zależy w dużej mierze od pory roku. Wczesną wiosnom polecam zaniechać nęcenia, gdyż jest to okres, w którym ryby wędrują w poszukiwaniu pożywienia. Nie mają stałych żerowisk a zwabienie ich w jedno miejsce i utrzymanie jest bardzo mało realne. To czas, w którym powinniśmy szukać ryby a nie ją nęcić. Tym bardziej, że po zimie i w niskich temperaturach bardzo łatwo jest ryby przekarmić. Kiedy woda już trochę się nagrzeje i przyjdzie czas na pierwsze wiosenne zasiadki, wówczas możemy zacząć delikatnie nęcić.

Wiosenna zanęta na leszcza.

Ponieważ, wiosną woda nie zdążyła się jeszcze odpowiednio nagrzać u ryb występuje zwolniony metabolizm. Nie potrzebują one tyle pokarmu co latem i szybko się najadają. Pamiętajmy, więc by nie nęcić za dużo oraz by nasze zanęty były stonowane. Ostre zapachy mogą bardziej zaszkodzić niż pomóc o tej porze roku. Postarajmy się również by kolor zanęty nie był zbytnio jaskrawy.

1. Zanęta leszczowa na wody bieżące z gotową bazą zanętową.

Kupujemy w sklepie wędkarskim ciemną zanętę na wody płynące np. zanętę Piotra Lorenca z serii Grand Prix River. Jest ona dosyć intensywna więc warto jest ją trochę „rozcieńczyć” drobno mieloną bułką tartą w proporcjach 50:50. Tym samym stosunkowo droga zanęta będzie dużo tańsza, gdyż podwoimy jej objętość.

Jeżeli jest to okres wielkiej nocy to doskonałe dodatki do zanęty znajdziemy na świątecznym stole. Piernik, babka piaskowa, czy biszkopt to ulubione dania „wielkanocnego leszcza”. Pamiętajmy jednak by uprzednio je wysuszyć i drobno skruszyć lub zmielić. Dodatek w tej postaci stosujmy w proporcji ok . 20-25% całej zanęty wędkarskiej.

Jeżeli nie mamy możliwości dodania wielkanocnych przysmaków zawsze możemy dodać paczkę zmielonych biszkoptów z supermarketu lub dodatek zanętowy biscuit miodowy (na dużego leszcza biscuit migdałowy).

Bazę zanętową z dodatkami dokładnie mieszamy a po dotarciu na łowisko rozrabiamy z wodą i przecieramy przez sito. Przetrzyjmy zanętę z podłożem by była cięższa i lepiej komponowała się z dnem. Wiosna to czas, kiedy leszcze szukają wysokobiałkowych posiłków, nie zapomnijmy więc dodać do niej trochę posiekanych gnojaczków lub białych robaków.

2. Jak samodzielnie zrobić prostą wiosenną zanętę leszczową na rzekę.

Potrzebne składniki:

-Suszony biszkopt 20:
-Grubo zmielony piernik 10%
-Babka piaskowa 20%
-Bułka tarta biała 40%
-Zapach Melasa Brasem 5%

-Białe robaki 5%

Wszystkie składniki łączymy dokładnie ze sobą równomiernie dolewając wody, aż do uzyskania pożądanej konsystencji. Na łowisku dodajemy kilka garści podłoża i wszystko razem przecieramy przez sito. Teraz dodajemy niewielką ilość białych robaków i starannie mieszamy.

3. Wiosenna zanęta leszczowa na wody stojące (staw, jezioro, zalew).

Potrzebne składniki:

- 1 część (np. szklanka) kaszy kukurydzianej

- 1 część suchego zmielonego chleba

- 1 część bułki tartej

- 0,4 części maki kukurydzianej

- 0,2 części pokruszonych płatków owsianych

Wszystkie składniki należy dokładnie wymieszać na sucho. Następnie dodajemy kilka garści podłoża z łowiska, stopniowo dolewamy wodę w tym czasie mieszając i dokładnie przecieramy przez sito wędkarskie. Dodajemy trochę przynęt (siekane gnojaczki, białe robaki, kukurydza) mieszamy i formujemy kule zanętowe.

Zanęty leszczowe na lato

1. Zanęta na leszcza z gotową bazą zanętową skuteczna latem.

- Tania gotowa zanęta leszczowa np. seria Mega Mix Lorpio- Leszcz Sweet Almond 1kg.
- Pół kilograma dobrej leszczowej zanęty np. Lorpio Magnetic Bream.
- Zmielony i wysuszony biszkopt około 200 gram .
- Copra-melasse (około 25% opakowania)
- Pół opakowania wysuszonych i zmielonych słodkich sucharów.
- Dynia prażona zmielona- dwie garści.
- Atraktor.

Całość dokładnie wymieszaj i dobierz atraktor. Nie podam konkretnego atraktora, gdyż zawsze jest warto poeksperymentować z zapachami. Leszcz lubi takie zapachy jak: Wanilia, Czekolada, Migdał, Miód, Truskawka, Banan, Anyż, czy Tutti Frutti. Następnie dodajemy kilka garści podłoża z łowiska, stopniowo dolewamy wodę w tym czasie mieszając i dokładnie przecieramy przez sito wędkarskie. Dodajemy trochę przynęt (siekane gnojaczki, białe robaki, kukurydza) mieszamy i formujemy kule zanętowe.

2. Przepis do samodzielnego wykonania zanęty leszczowej.

Potrzebne składniki:

- 1 część (np. szklanka) bułki tartej

- 0,5 części herbatników mielonych

- 1 część mąki kukurydzianej

- 0,5 część kaszki kukurydzianej

- 0,5 część płatków owsianych (w całości)

- 0,5 części otrębów pszennych

- Płynna melasa

- 0,5 części białych i posiekanych czerwonych robaków

Wszystkie suche składniki należy dokładnie wymieszać ze sobą a następnie dodać płynnej melasy. Mieszamy całość stopniowo dolewając wody z łowiska. Teraz dodajmy kilka garści podłoża z dna i całość przecieramy przez sito. Formujemy kule zanętowe i możemy rozpocząć nęcenie.

Nęcenie późną jesienią

Jesienią woda w zbiornikach traci swoją temperaturę. Robi się coraz chłodniej a ryby przygotowują się do zimy. Co za tym idzie posiadają zwolniony metabolizm. Co za tym idzie żerują spokojniej niż latem. Ograniczmy więc nęcenie do minimum i starajmy się barwić zanęty na ciemny kolor.

1. Jesienna zanęta na leszcza do samodzielnego wykonania.

Potrzebne składniki:

- 5 dag mielonego orzecha włoskiego

- 10 dag mielonego biszkoptu

- 5 dag maki kukurydzianej

- 0,5 kg piasku

- cukier lub melasa

Składniki suche równomiernie mieszamy. Następnie dolewamy do zanęty wody w tym czasie energicznie mieszając Po uzyskaniu odpowiedniej konsystencji dodajemy jeszcze podłoża z łowiska i dokładnie przecieramy przez sito wędkarskie. Teraz do zanęty dodajmy niewielką ilość przynęt (białe robaki, siekane gnojaczki, kukurydza). Mieszamy wszystko ze sobą i formujemy kule zanętowe.

Jest to zaledwie kilka przepisów na leszczowe zanęty wędkarskie. Z pewnością wielu z Was posiada swoje ulubione przepisy. Zachęcam Was do przesyłania ich a z pewnością umieszczę je na blogu i wspólnie wybierzemy najlepsze. Jeżeli macie jakieś swoje uwagi i sugestie dotyczące zanęt wędkarskich to chętnie poczytamy o nich w komentarzach.

Każdy gatunek ryby ma swoje ulubione zapachy, więc kiedy chcemy nastawić się na konkretną rybą warto jest wzbogacić zanętę w atraktor lub olejek zapachowy. Dzisiaj postaram się Wam przybliżyć w jakich zapachach gustują poszczególne gatunki ryb- abyście mogli ten fakt wykorzystać i poprawić swoje wędkarskie wyniki.

Jednym z popularnych dodatków zapachowych do zanęt wędkarskich jest anyż. Jeżeli chcecie złapać konkretną płoć, krąpia czy nałapać uklei warto jest wzbogacić zanętę tym właśnie zapachem. Jeżeli wzbogacicie ją dodatkowo kolendrą lub koprem włoskim z pewnością traficie w preferencje wyżej wymienionych gatunków ryb.

Wanilia jest od lat cenionym przez wędkarzy dodatkiem zapachowym. Jeżeli dodacie ją do zanęty (niezależnie od pory roku) Wasze szanse na złapanie karpia, leszcza czy jazia z pewnością wzrosną. Latem dodatkowo możecie liczyć na złapanie pokaźnego karasia.

Jeżeli celem Waszej wyprawy wędkarskiej będzie duży leszcz- polecam wzbogacić zanętę zapachem kolendry. Kolendra bardzo dobrze komponuje się z zapachem anyżu i kopru włoskiego.

Kminek jest dobrym wyborem jeżeli łowimy płocie w rzekach. Dodatkowo przyspiesza u ryb przemianę materii co sprawia, że żerują one intensywniej.

W sklepach wędkarskich możemy często spotkać zapach o egzotycznej nazwie Tutti Frutti. Jest to nic innego jak mieszanka zapachów owocowych. Najlepsze efekty, możemy uzyskać stosując ten zapach w ciepłe letnie dni podczas łowienia karpia na płyciznach oraz do zanęt powierzchniowych.

Banan to doskonały zapach do zanęt wędkarskich zwiększający szansę złapania wszystkich ryb z rodziny karpiowatych. Łowiąc w wodach zanieczyszczonych, możemy skutecznie komponować go z innymi zapachami.

Zapach lawendy pozwoli nam nie tylko na pozbycie się moli z szafy. Jeżeli dodamy go do zanęty wówczas możemy spodziewać się dobrych wyników w połowie ryb karpiowatych. Jest to opcja szczególnie dobra dla palących (nie mylić z „zapalonych”) wędkarzy, gdyż doskonale maskuje zapach papierosów, którego większość ryb wprost nie znosi.

Kozieradka. Pod tą tajemniczą nazwą kryje się zapach szczególnie lubiany przez liny i karasie. Jeżeli nasze łowisko jest głęboki a woda w nim czysta, wówczas na naszym haczyku mogą trafiać się także dorodne płocie.

Kolejnym zapachem uwielbianym przez liny i karasie jest niewątpliwie karmel. Równie skuteczny jest podczas połowów leszczy i karpi z użyciem zanęt bazowych na pieczywie jasnym.

Zapach goździka warto jest zastosować jeżeli łowimy leszcze na wodach płynących takich jak kanały czy rzeki. Goździki spokojnie możemy zmieszać z zapachem cynamonu.

Do połowu wszystkich ryb z rodziny karpiowatych możemy zastosować kokosowy dodatek zapachowy. Doskonale nadaje się on do łowienia tych ryb w wodach o dużym stopniu zanieczyszczenia oraz bez problemu łączy się z innymi zapachami.

Do zanęt leszczowych i karpiowych warto dodać zapach cynamonu, w szczególności jeżeli naszym łowiskiem jest rzeka. Z goździkiem i wanilią możemy stworzyć naprawdę skuteczną zanętę.

Powodzenia nad wodą!

Jeszcze kilka lat temu, kiedy zaczynałem przygodę z wędkarstwem moja opinia o nęceniu łowiska diametralnie różniła się od tego co zweryfikował czas. Wówczas na wyprawy wędkarskie zabierałem ze sobą wędkę, kilka zapasowych haczyków z przyponami, ciężarki i zapasowy spławik jak bym przypadkiem zerwał zestaw. Po drodze na łowisko kupowałem w „Żabce”: kukurydzę, bułkę drożdżową i dwie Warki Jasne Pełne (bo Stronga nie zniesę!). Dzisiaj z rozrzewnieniem wspominam te czasy pakując się na ryby. Nierzadko przydała by się furgonetka by wszystko zmieścić. Jak ja to robiłem, że sprzęt który ze sobą zabierałem wystarczał w zupełności?

Odpowiedź jest dosyć prozaiczna. Wówczas łowiłem ryby na dwóch niewielkich łowiskach, które nie ukrywajmy- znałem na pamięć. Nie potrzebowałem nęcić ryby, bo po prostu wiedziałem gdzie jej szukać. Dzisiaj szukam ryby w dużo większych zbiornikach, więc dobra zanęta niejednokrotnie była czynnikiem decydującym o sukcesie wędkarskim. Dzisiaj nie wyobrażam sobie wyjścia na ryby beż przygotowania odpowiedniej zanęty.

Ale, do rzeczy!

Zanęta wędkarska i sposób w jaki zostanie przygotowana to bardzo często główny czynnik, który decyduje o złapaniu białej ryby. Jest ona niezwykle ważna w dużych zbiornikach, gdyż zwykle nie mamy na tyle czasu by dokładnie przyjrzeć się budowie dna i ustalić, gdzie aktualnie ryba żeruje. Stosowanie zanęty ma zatem na celu zwabienie ryby w łowisko, które wybraliśmy.

Od składu zanęty zależy również gatunek ryb jakie będziemy łapać. Możemy ją przygotować sami lub też kupić gotową. Dzisiaj chciałbym napisać kilka słów o kupnych zanętach, których na rynku jest bardzo wiele. Ich baza jest zwykle podobna, różnią się natomiast aromatami i dodatkami. To właśnie od nich zależy jaką rybę zwabimy w miejsce nęcenia. W sklepach wędkarskich dostępne są przede wszystkim zanęty na: Leszcze, Karpie, Liny, Płocie i Ukleje. Możemy spotkać się także z zanętami uniwersalnymi- wówczas dodatki i atraktory powinniśmy dobrać sami.

Kupne zanęty różnią się także od siebie także kolorem np. „płoć black”. Wybór koloru zanęty zależy od dna łowiska. Jeżeli łowimy na jasnym piaszczystym podłożu, wówczas powinniśmy wybrać jasny kolor zanęty. Jeżeli łapiemy ryby na ciemnym dnie skorzystajmy z zanęt ciemnych. Kolejną cechą różnicującą rodzaje zanęt jest rodzaj wody. Spotkać możemy zanęty na wody płynące oraz stojące.
Jeżeli chodzi o markę zanęty to nie mam swojego faworyta, używam zanęt różnych producentów, gdyż ich wartość jest zwykle podobna. Jeżeli jednak na rynku pojawia się nowa zanęta to zwykle wybieram ją. Producenci zwykle wypuszczając na rynek nowość bardziej się starają i zanęta jest bardziej wartościowa. Tak jest przynajmniej przez pierwszy sezon- potem różnice zanikają. Np. w tym sezonie chętnie korzystałem z serii zanęt Magnetic Lorpio.

Zwykle gotowe zanęty wzbogacam dodatkami, których nie dostaniemy w sklepach wędkarskich. Polecam poeksperymentować, gdyż przynosi to wymierne efekty. Do gotowej zanęty warto dodać w zależności od łowionej ryby: pokruszone i wysuszone biszkopty, płatki owsiane, czy otręby pszenne.

Dla mnie hitem sezony były w tym roku otręby pszenne o smaku truskawkowym. Wyszukujcie w sklepach takich dodatków a efekty będą z pewnością dużo większe. Ceny tego typu dodatków wahają się zwykle od złotówki do pięciu złotych. Wychodzi to znacznie taniej niż atraktory i dodatki z wędkarskiego a są one mniej oklepane więc i ryba prędzej się na nią skusi. Rozmawiając z doświadczonymi wędkarzami dowiedziałem się, że mają oni bardzo podobne zdanie jak ja: „zanęta po prostu musi się czymś różnić od tych stosowanych przez wszystkich”.

Jak przygotować zanętę wędkarską?

Ciężko jest podać jednoznaczny przepis na przygotowanie zanęty. Każde łowisko jest inne i dopiero kiedy je dobrze poznamy możemy określić jaki powinien być jej skład oraz konsystencja. Istnieje jednak kilka uniwersalnych zasad, których niezależnie od miejsca w którym łowimy i pory roku powinniśmy znać.

1. Po pierwsze przygotujmy pojemnik, do którego wsypiemy suchą zanętę. Dobrze by było by posiadał on szerokie dno, gdyż wówczas będziemy w stanie równomiernie rozrobić mieszankę. Doskonale do tego celu nada się plastikowa miska (taka jak do prania).

2. Teraz wsypujemy zanętę do naczynia. Jeżeli łowimy w wodach płynących uzupełnijmy suchą mieszankę klejem do zanęt wędkarskich.

3. Kolejnym krokiem przygotowania zanęty jest stopniowe dolewanie do niej wody- w tym samym czasie energicznie mieszając. Kiedy uznamy, że konsystencja zanęty jest odpowiednia- zostawiamy ją na kilka minut i następnie w razie potrzeby dolewamy do niej wodę.

4. Teraz powinniśmy przetrzeć zanętę przez sito wędkarskie. Jest to niezwykle ważne by zanęta była równomiernie nawilżona.

5. W innym pojemniku przygotowujemy wilgotną glinę wędkarską. Glinę także należy przetrzeć przez sito. Jeżeli nie jest ona dostatecznie wilgotna należy ją zwilżyć przy użyciu zraszacza a następnie ponownie przetrzeć przez sito.

6. Kolejnym krokiem jest połączenie zanęty z gliną w takich proporcjach by uzyskać konsystencję odpowiednią dla danego łowiska. Jeżeli zanęta zdążyła podeschnąć wówczas powinniśmy zwilżyć ją zraszaczem i przetrzeć przez sito.

7. Teraz przygotujmy dodatki składające się z przynęt na jakie będziemy łowić np. pocięte drobno gnojaczki, niewielką ilość kukurydzy, białe robaki, ochotkę czy kastery.

8. Po wymieszaniu całości możemy przystąpić do formowania kul zanętowych i nęcenia.

Uważaj jednak by nie przenęcić łowiska, gdyż może to niekorzystnie wpłynąć na Twoje wyniki.

Udanego połowu i „połamania kija”!

Aaaaaaaaa…. i PAMIĘTAJ! Jeżeli przygotowujesz zanętę nad wodą nie zapomnij spakować do worka pojemników po zanęcie i dodatkach i zabierz je ze sobą tak jak i inne śmieci!

Biały Kościół

Pierwszy wyjazd doszedł do skutku jakoś w połowie lipca. Wybrałem się z kumplem do malowniczego Białego Kościoła (łowisko to zresztą opisywałem w jednym z wcześniejszych wpisów). Pojechaliśmy w sobotę po południu. Zaczęliśmy od relaksu przy grillu i krótkim rekonesansie ze spinningiem.

Podczas spaceru wokoło stawu nasłuchałem się opowieści o gigantycznych sandaczach oraz karpiach jakie udało się złowić w uprzednim tygodniu. Może i było w tym sporo prawdy, gdyż brzegi usłane były namiotami i wypełniającymi je karpiarzami. Atmosfera błogiego lenistwa unosiła się w powietrzu, ale… nikt nic nie złapał.

Nie ostudziło to jednak moich wędkarskich zapałów i postanowiłem, że jutro o świcie i ja zmierzę się ze śpiącymi w stawie potworami. Wieczór spędziłem więc na pieczołowitym szykowaniu zanęty i sprzętu. Miałem ze sobą zanętę karpiową Magnetic (nowość w katalogu Lorpio), którą dodatkowo wzbogaciłem ususzonymi i pokruszonymi biszkoptami o smaku waniliowym, białymi robakami i kukurydzą.

Tradycyjnie uzbroiłem się w jedną gruntówkę i jedną spławikówkę. Nad wodą zameldowałem się o 5:00. Pierwszy rzut i … pierwszy leszcz (jakieś 20 cm). Drugi rzut i znowu, znowu i znowu.

Po godzinie ręka rozbolała mnie od ich wyjmowania. Postanowiłem zmienić haczyk na większy i zrobiłem zaporową kanapkę z białych robaków i dużej kukurydzy. Nie zniechęciło to jednak leszy, które zasmakowały i w tej przynęcie. Wyciągałem na zmianę to z gruntu to na spławik. O godzinie trzynastej poczułem, że mam dosyć, tym bardziej, że upał doskwierał niemiłosiernie. Żeby to były zawody to z pewnością ta ilość smarkatych jeszcze leszczy usatysfakcjonowała by mnie, ale do pełni szczęścia zabrakło tych jakże wyczekiwanych karpi.

Barki, oblicze jakiego jeszcze nie miałem okazji poznać!

Satysfakcjonujący za to okazał się weekend na Zimowisku Barek. Chociaż weekend to może duże słowo, ale od początku. Spragniony wędkarskich wrażeń postanowiłem, że w ostatni weekend lipca spędzę na rybach tyle czasu na ile tylko pozwolą mi domowe obowiązki, bez względu na pogodę.

W piątek, gdy tylko wybiła godzina szesnasta wyrwałem więc z pracy jak oparzony. Do domu, sprzęt na plecy i nad wodę.

Gdy tylko zarzuciłem pierwszą wędkę i zacząłem rozkładać drugą, kątem oka dostrzegłem, że spławik nienaturalnie się porusza i po chwili zniknął pod wodą. Zaciąłem i poczułem spory opór na wędce. Po kilku minutach holu na brzegu znalazła się płoć. Ku mojemu zaskoczeniu rozmiarami przerosła dziesiątki tych, z którymi do tej pory miałem do czynienia. Złapałem więc za miarkę i okazało się, ze ma 26 cm. Całkiem ładnie jak na płoć pomyślałem i to za pierwszym rzutem.

Potem już były tylko całkiem pokaźne leszcze i karpik.

W sobotę wieczorem sytuacja była całkiem podobna. Sporo leszczy i jaź.

W niedzielę wybrałem się na barki z ojcem, który ma dużo większe doświadczenie w łowieniu niż ja. Niestety w godzinach 9:00- 15:00 brania były dosłownie zerowe. Udało nam się wyjąć sporego okonia, który skusił się na pęczek białych robaków i niewielką płotkę.

Sporo radości sprawił nam jednak kolega wędkarz, który przystanął na chwilę koło nas ze spiningiem. Po kilku minutach zauważyłem, że strasznie się z czymś męczy. Podszedłem więc by zobaczyć cóż on tam takiego holuje. Ku mojemu zaskoczeniu na brzegu ukazał się pokaźny sum. Kolega wędkarz wydał się równie zdziwiony co i ja „myślałem, że tołpygę holuję, bo przy wierzchu chwyciła”- a to Ci psikus. Nie dość, że była godzina trzynasta to jeszcze z w wierzchu.

Poleciałem więc po metrówkę, której oczywiście nie starczyło bo miała tylko metr. Poradziliśmy sobie więc z mierzeniem „na dwa razy”. Okazało się, że potwór ten ma 120 cm długości. Piękna ryba. Szybka sesja zdjęciowa i sum wrócił do wody.

Jeżeli kolega wędkarz przypadkiem dotrze kiedyś do tego wpisu to pragnę mu jeszcze raz pogratulować, bo niewątpliwie był to bardzo ładny okaz. I tym miłym akcentem kończę ten wpis. Za tydzień z pewnością wybiorę się na ryby. A jak tam Wasze lipcowe podboje wędkarskie?

Tarnów Jezierny to oaza spokoju i raj dla wędkarzy...

Do Tarnowa Jeziernego przyjeżdżam co roku wraz z kolegami z koła, by sprawdzić, który z nas jest godzien zabrać puchar prezesa do domu. Przy odrobinie wprawy i doświadczenia można właściwie zgarnąć dwa puchary, gdyż podczas wyjazdu rozgrywamy zawody spławikowe na białą rybę oraz zawody na drapieżnika.

Wytrwali wędkarze mogą tutaj z pewnością liczyć na nagrodę...

Jak twierdzą zapoznani z łowiskiem wędkarze, jezioro to jest łowiskiem chimerycznym. Nadano mu takie miano, gdyż duża ryba, która w nim żyje jest bardzo kapryśna. Bywają tygodnie, kiedy po prostu nie żeruje i mało kto jest w stanie przekonać ją by połknęła haczyk. W ciągu trzech lat, od kiedy przyjeżdżam w to miejsce, spotkałem tutaj przede wszystkim krąpie, przepiękne krasnopióry, płocie, leszcze, węgorze, szczupaki i okonie, zdarzały się także liny. W tym roku nie mieliśmy szczęścia do szczupaka jak to miało miejsce w latach zeszłych. Nie mniej jednak po zawodach spławikowych wszystkie siatki wypełnione były imponującą ilością drobnicy.

Mimo, iż na dużą rybę trzeba się naczekać, to na drobnicę zawsze można liczyć...

W niektórych znalazło się także miejsce dla pokaźniejszego leszcza. W tym roku szczytową formą wykazał się kol. Krzysztof, który zdeklasował przeciwników przy użyciu bata, wyciągając łącznie 2,8 kg żywej ryby. Zanim odbyło się uroczyste wręczenie pucharu i gratulacje od kolegów, wszystkie ryby trafiły z powrotem do wody.

Uroczyste wręczenie pucharu a potem toast na cześć zwycięzcy...

Po zakończeniu zawodów wszyscy oddali się swoim ulubionym zajęciom: grillowanie, picie piwa połączone z opowieściami o wyprawach jakie odbyły się w tym roku i oczywiście wędkowaniu. Mimo że „aktywny wypoczynek” trwał do późnych godzin nocnych rano zjawił się prawie cały skład specjalistów od drapieżnika. Mimo wielkich chęci i aspiracji szczupaki i sandacze odmówiły współpracy i zwycięzcą zawodów został najlepszy łowca okoni. Nikt jednak nie wydawał się tym zbytnio zmartwiony, gdyż najważniejsza była fajna atmosfera, zabawa i zdrowa rywalizacja, a tego z pewnością nie brakowało.

Dla tych krajobrazów jestem tu co roku...

W przyszłym roku oczywiście pojawimy się tutaj znowu, gdyż jest to jedno z niewielu miejsc, w którym można spędzić weekend nad wodą: w ciszy, pośród szmeru wody i  śpiewu ptaków. Zresztą jeśli chcesz to możesz jechać z nami. Zapraszam do koła

Jak każe stary wędkarski zwyczaj... zwycięzsca stawia kratę

Stawy Milickie w Dolinie Baryczy

Po wydłużonym weekendzie w Mietkowie, miałem zamiar zrobić sobie przerwę, tymczasem wszystko potoczyło się inaczej niż to sobie wyobrażałem. W środę ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu zostałem zaproszony do Milicza a konkretnie nad staw zlokalizowany pomiędzy Miliczem a Rudą Milicką- za co chciałbym serdecznie podziękować Panu Dariuszowi Sobolowi, dyrektorowi spółki Stawy Milickie. W piątek 10 czerwca 2011 zostało tam otwarte Łowisko Specjalne. Nie jest to łowisko ogólnie dostępne, gdyż znajduje się w samym środku rezerwatu przyrody. Jest to łowisko karpiowe a łowić na nim mogą tylko najbardziej wytrawni karpiarze. Regulamin jest bardzo restrykcyjny. Z zasad, które utkwiły mi w pamięci to m.in.: żyłka tylko i wyłącznie powyżej 0,30 (ja na szczupaka używam 0,25 ), haczyki bezzadziorowe, obowiązkowo środki do odkażania typu First Aid (by po złapaniu odkazić ranę zadaną rybie przez haczyk), łowienie tylko metodą włosową itp. Zanim przystąpiliśmy do łowienia byłem bardzo zdziwiony tymi zasadami, nie mniej jednak w dalszej części zabawy- zrozumiałem o co chodzi.

Elita polskiego Karpiarstwa

Kiedy zajechałem na miejsce, większość gości już była. Przywitano nas bardzo serdecznie. Na stole znalazł się jak przystało na wędkarskie klimaty wędzony jesiotr, a wokoło stołu same sławy polskiego karpiarstwa. Pośród „koronowanych głów” znaleźli się: mistrz polski Damian Jóźwiak, redaktor naczelny czasopisma Karp Max- Przemysław Mroczek, rekordzista Ryszard Jarmułowicz (karp pełnołuski o masie 37,5kg) i kilku innych „fachowców”.

Damian podczas zmiany stanowiska

Zarząd spółki Stawy Milickie zadbał o przygotowanie stanowisk wędkarskich, chociaż na początku wszechobecne glony ostudziły zapały Panów Karpiarzy. Po kilku ciekawych historiach związanych z połowem karpi wszyscy wzięli się za rozpakowywanie sprzętu. I tutaj zaczęła się istna rewia marek. Wszystko było karpiowe: namioty, leżaki, stoliki, stojaki, łódki zanętowe, echosondy, wędki i kołowrotki. Wtedy zdałem sobie także sprawę, że ryby będą karmione lepiej niż ja. Pośród zanęt znalazły się kulki i pasty o smaku sushi i innych przysmaków. Jak mawiał, któryś ze starożytnych filozofów „wędki zostały rzucone” a Panowie zajęli się odpoczynkiem i kontemplacją przepięknych krajobrazów.

Dolina Baryczy, przepiękne krajobrazy i rekordowe okazy karpia

Wraz z nadejściem zmroku zaczęły się odzywać pojedyncze popiskiwania sygnalizatorów. Około północy zrobiło się cicho i wszyscy wylądowali w swoich namiotach. Kiedy wstałem rano okazało się, że do tej pory padło 11 sztuk ryby- wszystkie z dwucyfrową wagą. Kiedy ucinałem sobie pogawędkę z wędkarzami, jeden z sygnalizatorów dał znak, że ryba połknęła haczyk. Szybki bieg w stronę wędki, zacięcie i widok kija wyginający się w pałąk rozbudził moją wyobraźnię. Hol nie trwał długo. Ryba próbowała opływać, szarpała i zwalniała, ale doświadczony łowca karpi wiedział jak się z tym uporać. Po 10 minutach na brzegu wylądował przepiękny, wielki karp królewski. Po zważeniu okazało się, że jego waga to 16 kg. Niestety baterie w moim aparacie odmówiły posłuszeństwa, więc na fotki będziecie musieli poczekać, aż dostanę je od Pana Dariusza i wrzucę po powrocie z Tarnowa Jeziernego. Panowie wędkowali do niedzieli, ja niestety w sobotę musiałem wracać do Wrocławia. Przez cały weekend złowiono ponad 20 karpi- wszystkie ważyły ponad 10 kg. Nie dziwi więc fakt, że regulamin jest tak restrykcyjny a na łowisku mogą się znaleźć tylko osoby z polecenia. Nie jest to jednak jedyne łowisko jakim dysponują Stawy Milickie S.A, znajdzie się tutaj, także miejsce dla adeptów karpiarstwa. Wody te od lat słynęły z karpia. Kilka lat temu zostały owiane złą sławą, nie mniej jednak nowy zarząd spółki stara się odbudować reputacje łowisk umiejscowionych w Dolinie Baryczy. I na tym kończy się moje dzisiejsze rozważanie. Z pewnością w przyszłym tygodniu dodam kilka ciekawych faktów na temat Doliny Baryczy i Stawów Milickich dla wszystkich tych, którzy jeszcze nie mieli okazji odwiedzić tego pięknego zakątka. W podsumowaniu dodam, że karpiarstwo to piękna dziedzina wędkarstwa, lecz niestety z roku na rok ma z wędkarstwem coraz mniej wspólnego.

W zeszły weekend przyszedł wreszcie czas by pojechać na ryby. Tym razem plan był prosty. W sobotę rano wyjechaliśmy do Mietkowa. Do kutra (bo tak ochrzciliśmy poloneza, którym jeździmy na ryby) spakowaliśmy sprzęt, namioty i wszystko co mogłoby nam się przydać podczas weekendowej wyprawy. Generalnie jechaliśmy tam po raz pierwszy, więc nie wiedzieliśmy czego mamy spodziewać się na miejscu. Po wydostaniu się z Wrocławia i tankowaniu na Bielanach, udało nam się wreszcie wjechać na A4 w kierunku Zgorzelca. Zjechaliśmy z autostrady na wysokości Kątów Wrocławskich i już tylko kilka kilometrów dzieliło nas od Zalewu Mietkowskiego. Kierując się drogowskazami dotarliśmy do tamy na jeziorze. Dalej postanowiliśmy jechać w prawo. Tym sposobem dotarliśmy do budowanego Ośrodka Sportów Wodnych we wsi Borzygniew.

Rozmieszczenie Strategicznych Punktów na Zalewie

Kwaterunek na miejscu.

Na miejscu okazało się, że nie ma tam żadnego pola namiotowego. Wokoło zalewu namiot przy namiocie rozbili się plażowicze. W gruncie rzeczy mogliśmy się tego spodziewać w końcu była upalna sobota. Postanowiliśmy zostać do poniedziałku i poczekać jak rozwinie się sytuacja. Fartem udało nam się zaokrętować w jedynym domku w całej okolicy. Kosztowało to nas 30 zł od głowy, ale cały parter domu przy samej plaży był do naszej dyspozycji. Na plaży było też kilkudziesięciu wędkarzy, którzy próbowali przecisnąć swoje kije pomiędzy plażowiczami i kąpiącymi się ludźmi. Ja wędek postanowiłem nie wyjmować, gdyż nie jest dla mnie przyjemnością rzucanie ludziom po głowach. Pomyślałem, że jedynym ratunkiem w tym wypadku jest wynajęcie łodzi i wypłynięcie tam, gdzie turyści jeszcze nie dotarli.

Port w Borzygniewie

Wypożyczalnia Łódek

Tak jak pomyślałem tak też postanowiłem zrobić. Okazało się, że jedyna wypożyczalnia łódek w okolicy jest tuż obok. Druga znajduje się po przeciwnej stronie jeziora na przystani „U Francuza”. Pewnym krokiem poszedłem więc do portu załatwić łódź, by wraz ze wschodem słońca wypłynąć na wędkowanie. Tutaj jednak moje szczęście mnie opuściło, albowiem bosman portu okazał się strasznym gburem. Rozmawiał ze mną odwrócony plecami do tego zmierzając szybkim krokiem w kierunku bliżej nieokreślonym. Ja biegnąc za nim próbowałem wytłumaczyć „jego plecom”, że potrzebuję łódź wędkarską na 4 rano. Po czym usłyszałem krótkie „Nie ma. Przyjdź o 4 może coś się znajdzie”. Od stałych bywalców dowiedziałem się, że nie tylko ja zostałem w ten sposób potraktowany, a ten Pan po prostu tak rozmawia z ludźmi. Łodzi jednak nie załatwiłem. Na drugi brzeg nie było jak się dostać, więc mój piękny plan trafił szlag. Bez łódki ciśnięcie się na plaży pośród rozbitych namiotów z wędkami nie miało dla mnie sensu, więc skupiłem się na plażowaniu.

Staw w Chwałowie

W poniedziałek jezioro zaroiło się od kajtserferów, windserferów i żeglarzy. Ja jednak postanowiłem wykorzystać ten czas na bliższe zapoznanie się z okolicą. Okazuje się bowiem, że oprócz głównego zbiornika znajduje się także kilka mniejszych akwenów, gdzie właściwie nie było żywej duszy. Jeden z nich znajduje się we wsi Chwałów. Dowiedziałem się, że jest to zbiornik specjalny i trzeba wykupić na niego pozwolenie. Myślę, że wybierając się tam na weekend będzie to w sezonie letnim lepsze rozwiązanie, niż siedzenie na plaży nad głównym zbiornikiem.

Staw w Chwałowie

Wędkarstwo na Zalewie Mietkowskim

Pomimo, że tym razem nie miałem okazji by porządnie wypakować sprzęt myślę, że warto będzie tutaj wrócić. Słuchając opowieści wędkarskich dowiedziałem się, że w tym roku co prawda kiepsko z sandaczem, ale jednak niektórym się udaje. Warto także jest mieć własną łódkę, bo ryzyko, że nie znajdzie się w okolicy krypa, którą będzie można wypożyczyć jest spore.

[Show as slideshow]